ေရပါေအာင္ ကၽြဲကူးျခင္း

ရေပါအောင် ကျွဲကူးခြင်း

          ရပ်စကား ရွာစကား၊ တောစကားတောင် စကားတို့သည် လူ့ဓလေ့ ရပ်ရွာဂဓလေ့မှ ပေါ်ထွန်း လေ့ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းက အသိပညာပေးခြင်းဟုဆိုနိုင်၏။ ဆိုရိုးစကားနှင့် စကားပုံများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ မဟုတ်ကြောင်း သိသာ၏။ မြင်တတ် ကြားတတ်ခြင်းဖြင့် လူမှုဝန်းကျင် ကို ဖြောင့်ဖြူးစေသည်။ နှောင်းအတိတ်ကို ပုံရိပ်ထင်စေသော သုတပညာလည်းဖြစ်၏။

          ကျွန်တော်သည် ရွာ၌ ကြီးပြင်းရစဉ် ကျွဲနွားများဖြင့် အလုပ်လုပ်ရ၏။ ထိန်းကျောင်းရ၏။ သူတို့သည် အိမ်းမွေးတိရစ္ဆာန် အသုံးချ သတ္တဝါများဖြစ်၏။ လယ်ယာနှင့် ကျွဲနွားသည် စီးပွားဖက်ဖြစ် ၏။ သွားရေးလာရေးကိရိယာဖြစ်၏။ ဒီတော့ လူတို့ဘက်က သူတို့ကို ပြုစုပေးရ၊ ကျွေးမွေးရပြန်၏။ သူတို့၏ ဟန်ပန်လှုပ်ရှားမှုက စာပေအရာ ဝင်လာသည်အထိ တွယ်ကျယ်သော ဆိုရိုး ဆိုထုံး များဖြစ်လာ၏။ မြန်မာ့လယ်ယာသည် ကျွဲနွားမပါလျှင်မပြီး။ ခေတ်သစ် စက်မှုလယ်ယာ လောက ဆိုသော်လည်း ကျွဲနွား ကို ဆက်လက် အားထားနေရ၏။ နွားက လူနှင့် ပို၍ နီးစပ်၏။ ကျွဲကိုလည်း စွန့်လွတ်၍ မဖြစ်။ သူ့ တန်ဖိုးနှင့်တူ ဖြစ်၏။ ကျွဲ၏ အမူအယာကပင် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် ဘဝ ပေးအသိ အတွေးဖြစ်စေ သည်။

          လူငယ် လူရွယ်တို့အား ပြောဆို ဆုံးမရ ခက်ခဲပါက “ကျွဲပါးစောင်းတီး” ဟု ဆိုကြသည်။ ဂီတ  ရသမြောက်သော စောင်းပညာဖြင့် ကျွဲအနီးတီးခတ်လျှင် ဘာမျှ အကျိုးမရှိ၊ အချည်းအနှီးသာဖြစ်သည်။ ယင်းအခြေအနေ မဆိုက်ရောက်သင့်။ ရပ်သံရွာသံဖြင့် ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက် ပြောခြင်းဖြစ်ရာ အထိနာစေ သလောက် သိသာလွယ်၏။ နက်ရှိုင်းပေ၏။ နာစရာ ရှိလျှင် နာကျင်သွားစေ၏။

          တစ်ခါတစ်ရံ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြားညှပ်ခံစားရမှုများ ကြုံရ၏။ ကျွဲနှစ်ကောင်ခတ်သည့်ကြား မြေစာပင်ဖြစ်ရသကဲ့သို့ မွကြေခြင်းဖြစ်၏။ ရှောင်ရှားတတ်ရ၏။ အသိပညာလို၏။ ဆင်ခြင်တိုင်းထွာ နိုင်စွမ်းရှိရပေမည်။ ယခုကာလ၌ မြေစာပင်ဖြစ်ရသည့် အထိနာမှုများ ဒုနှင့် ဒေး။ မြင်ကွင်းမလှ ဘဝကံ အကြောင်း မကောင်းဖန်လာမှုများ ရှိပေရာ သတိပေးရေး၊ ညှိနှိုင်းကြရသည်က မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ အသိ အကြောင်းအရာ အများစုဟု ဆိုချင်၏။

          ရှေးထုံးသက်သေ “ကျွဲမြီးတို”  စကားလေးက  တာသွား၏။ စိတ်မဆိုးသော်လည်း ကျွဲမြီးတို ခြင်းသည် သည်းခံနိုင်မှု အတိုင်းအဆကို ကျော်လွန်ခြင်းဖြစ်၏။ မည်မျှပင် သည်းခံစိတ်ရှိစေကာမူ လွန် ကဲပါက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ရ၏။ အနိုင်ရတိုင်း မညှဉ်းဆဲသင့်၊ နှစ်ဘက်နှစ်ဝ စဉ်းစားရလေသည်။

          ပြုမူသမျှ အငမ်းမရဖြစ်ရလွန်းလျှင် “ ကျွဲရေသောက်၊ နွားရေသောက်” ဟု ဆိုကြပြန်၏။ အချို့ သောအရာများက လူပုဂ္ဂိုလ်များကို အမြင်ဖြင့် အထင်မသေးအပ်။ “ လူနံပိတ် ကျွဲချိုလိမ်” ဟု သုံးနှုန်း ကြ၏။ ခွန်အားရှိမှုကိုညွှန်းပါ၏အမြင်က အထင်သေးစရာဖြစ်သော်လည်း စွမ်းပကားရှိ တတ်ကြောင်း ဆင်ခြင်တွေးဆရ၏။

          အမြင်တင့်စရာ မရှိသည့် အခြေအနေကို “ကျွဲတစ်ဖက် နွားတစ်ဖက်”ဟုဆို၏။ သဘာဝမတူမှု ကို ညွှန်ခြင်းဟု ဆိုနိုင်၏။ သို့သော် ကျေးလက်သဘာဝအရ   ကျွဲနွားမပြည့်စုံသည့်  လယ်သမားအဖို့မရှိ

လျှင် ရှိသည်နှင့် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ရပါ၏။ လယ်ယာထွန်းယက်ခြင်း၌ ရုန်းကန်ပုံချင်းမတူသည့် ကျွဲနှင့်နွားကို အသုံးတည့်အောင် စီမံမှုဖြစ်သည်။ အမြင်အတွေ့ ဘဝင်မကျစရာ မရှိဟု ဆိုနိုင်သော် လည်းရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ အထမြောက်စေပေသည်။

          အလေးထားသင့်သည့် ကျွဲနှင့် စပ်လျဉ်းသော ဆိုရိုးစကားရှိသေး၏။ “ကျွဲကူး ရေပါ”ဖြစ်၏။ တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ သီးခြားဆောင်ရွက်ရန်မလိုခြင်း၊ အကျိုးနှစ်ခု ပြီးခြင်းတို့ အကျုံးဝင်၏။ ကျွန်တော်တို့ ကျွဲကျောင်း၊ နွားကျောင်းဘဝတွင် ချောင်းကူး၊ မြောင်းကူး ကိစ္စ၌ ကျွဲနှင့် အတူ ရေလည်းပါ၊ ဂယက်လည်းထစေ၏။

          အလုပ်တစ်ခု လုပ်သော်လည်း နှစ်ခုပြီးပါက အဆင်ပြေ၏။ ကောင်းမြတ်သောပရဟိတ ကိစ္စ များ၌ ပိုမို အကျိုးရှိ၏။ အကောင်း အဆိုးလည်း ဒွန်တွဲတတ်၏။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုခန့်က ဖြစ်၏။ ဥပဒေနှင့် လျော်ညီစွာ ဆောင်ရွက်ရသော အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ဆုံစည်းဖြစ်၏။ ရည်ရွယ်ချက် အထမြောက်အောင် လုပ်နေရသော်လည်း လူမုန်းခံရမှုများရှိရာ ကျွဲကူးရေပါ ဖြစ်ရသည်ကို စိတ်ပျက် လက်ပျက် ပြောဖူး၏။

          ကျွဲကူးရေပါခြင်းသည် မိမိ၏ ဆန္ဒစေတနာ သဘောထားနှင့်ဆိုင်၏။ စေတနာကောင်းလျှင် အဖိုးတန်၏။ ကံ ကံ၏ အကျိုးလည်းဖြစ်၏။ မိမိစေတနာဆန္ဒအလျောက် ပြုမူဆောင်ရွက်ခြင်း ဂယက် သည် လိုက်ပါလာတတ်၏။ ကောင်းကျိုး ဆိုးပြစ်ခံစားရ၏။ ဆရာတော်ကြီးများ ဟောကြားသကဲ့သို့ နွားလှည်းမောင်းနှင်ရာတွင် နွား၏ ခြေရာကို လှည်းဘီးကနင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ ဖဝါးခြေထပ် ကပ်ငြိတတ်၏။ တွေးဆဖွယ် ဆင်ခြင်ဖွယ် အလုပ်များ ရှိပေ၏။

          သူတစ်ပါး မကောင်းကြံလျှင် ကိုယ်ကျိုးနည်းရမည်သာဖြစ်၏။ အရပ်စကားဖြင့် ပြောရပါက ဝဋ်လိုက်ခြင်းဖြစ်လေသည်။ “ဝဋ်မှာ အမြဲ ငရဲမှာအပ”ဟု ဆိုလေ့ရှိ၏။ ငရဲကျမည်ကို ကုသိုလ်ဖြင့် တားဆီးနိုင်သော်လည်း ဝဋ်ကိုမူ မတားဆီးနိုင်။ ဘုရားရှင်သော်မှ ဝိပါတ် (၁၂)ပါး ကြုံခဲ့ရ၏။

          ကံကြမ္မာဖန်လာခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့မဟုတ်။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်နွယ်၏။ အပြုအမူ နှင့် စိတ်စေတသိတ်အပေါ် တည်မှီ၏။ ဘုရားရှင်လက်ထပ် လက်ဝဲတော်ရံ ရှင်မောဂ္ဂလာန်သည် တန်ခိုး ဣဒ္ဓိပါဒ်အရာ၌ ဧတဒဂ်ရ ဖြစ်၏။ မြင့်မြတ်ပါ၏။ သို့သော် မိဘကို စော်ကားမော်ကား လက်ရောက် ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ဒဏ်သည် ကျွဲကူးရေပါဖြစ်ရလေသည်။ ရဟန္တာဘဝတွင် ခိုးသားငါးရာ၏ ရိုက်နှက် ခြင်းကိုခံရသည်။ မတားဆီးနိုင် နှစ်ကြိမ်လွတ်မြောက်သော်လည်း တတိယအကြိမ်၌ မရှုမလှ ဖြစ်ရ၏။

          ယဉ်ပါးသော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုရှိ၏။ သိကြားမင်းသည် ဘဝဟောင်းမှ သားကို ကူညီချင်၏။ သား ဖြစ်သူက အရက်သေစာ သောက်စားမူးရစ်နေတတ်၏။ ဥစ္စာပစ္စည်းမရှိ၊ လူလုံးမလှ လူရာမဝင်ဖြစ်နေ ၏။ ကူညီလို၏။ သို့ဖြစ်လိုတရ ဣစ္ဆာသယအိုးတစ်လုံးကိုပေး၏။ ဤ အိုးသည် မြေအိုးဖြစ်ပြီး မကွဲရှ အောင်ထိန်းသိမ်းပါ။  လိုရာဆန္ဒရှိစေသည်ဟု ဆို၏။ သားဖြစ်သူအဖို့ အဆင်ပြေသွား၏။ သို့သော် တသ်ကြိမ်တွင် အရက်ယစ်မူးကာ အိုးကို မြှောက်ကစား၏။ နောင်တွင် ဘာမျှ မရနိုင်တော့။ ဒုံရင်းဘဝ ရောက်သွား၏။ ကံကြမ္မာကို မယုံ၍လောမသိ၊ မယုံ၍တော့မရ။ လက်တွေ့ကြုံရ၏။ ကျွဲကူးရင်း ဂယက် ထသွား၏။ ရေပါသွားလေပြီ။ မကောင်းသည့် ဂယက်ဖြစ်၏။

          သွားရင်းလာရင်း တစ်ခုလုပ်ကာ နှစ်ခုပြီးစေသည့် လူမှုရေးကိစ္စများကို ဆောင်ကြဉ်းကြဖူးပေ သည်။ ကြုံခဲ့ရသော သက်ကြီး ပူဇော်ပွဲများစွာရှိ၏။ ဒါနခန်းအတွက် အရိုအသေနှင့် နိဝါတအရ ကုသိုလ်ဖြစ်၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင်  ပေါင်းဟောင်း  သင်းဟောင်း  မိတ်ဆွေဟောင်း/ သစ်များနှင့်   ဆုံ

စည်းခြင်းဖြစ်၏။ စီးပွား လူမှု အကျိုးဖြစ်ရသည့် သာဓကများဆိုချင်၏။

          မကြာမီ ကျွန်တော်သည် ရန်ကုန်နှင့် မိုင် ခြောင်ရာခန့် ကွာဝေးသော သီပေါမြို့နယ် နမ့်လန် ဆိုသည့်ရွာသို့ စာပေဟောပြောပွဲ ထွက်ခဲ့ရ၏။ ဒေသနေတို့က နွေးထွေးစွာကြိုဆိုကြ၏။ ရွာတွင် စာပေ ဗဟုသုတဖြန့်ချီမှု သုံးကြိမ်ပြုခဲ့၏။ သူတို့က ကျေးဇူးတင်၏။ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ တစ်ကြိမ်မျှမပြုခဲ့ ဖူးသည့် စာပေသဘင်က အောင်မြင်ပေ၏။ လက်ဆောင်ပစ္စည်း၊ ငွေကြေးကလည်း ထိုက်တန်၏။ ကျွန်တော်တို့အဖို့ ဒေသန္တရ ဗဟုသုတကြွယ်ဝခဲ့၏။ ဒေသနေတို့၏ စိတ်ထား စေတနာကို မြင်ရ၏။ အပြန်အလှန် ခင်မင်ကြ၊ ကျေးဇူးတင်ကြ၏။ ထို့နောက် စာပေမှတ်တမ်းဖြင့် စာနယ်ဇင်းများတွင် ရေးသားကြသည်။ မိတ်ဆွေရင်းများဖြစ်သွားကြသည်။

          သူတို့လိုအပ်ချက်များဖြည့်ဆည်းရင်း မိမိလည်းပြည့်စုံ၍ အဆင်ပြေလှ မေ့မရဖြစ်ရပေ၏။ ကျွဲ ကူးရင်း ရေလည်းပါ ဂယက်ကောင်းများလည်း ထစေ၏။ ပရဟိတစိတ်များလည်း ပို၍ နိုးထစေခဲ့၏။ အတွေ့အကြုံများပါ ပြောမဆုံးပေါင် ဖြစ်ရလေ၏။

          ကျွန်တော် အတွေးကြယ်မိ၏။ ရေထဲ ကျွဲကူးလျှင် ရေပါ ဂယက်ထ၏။ တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း ဖြစ်၏။ ထို့အတူ အသင်းအဖွဲ့များ၊ လူမှုရေးကိစ္စများ၊ စီးပွားရေးနယ်ပယ်၊ နိုင်ငံရေးအရာတို့၌ ဂယက် ကောင်းများ ပါစေချင်၏။ ယခုခေတ်တွင် အသိအမြင်တိုးစရာ ပညာရပ်များ ဖြန့်ဝေမှုက များပြားပါ၏ ခံစားမှု (Felling) နောက်သို့ လိုက်၍ချည်း မဖြစ်နိုင်။ တွေးဆမှု (Thinking) ကိုပါထည့်သွင်း စဉ်းစားရပေတော့မည်။ အကျိုးယုတ်စေသည့် ဝဲဂယက်တွင် နစ်မျောမနေသင့်။ အကျိုးပွားများသည့် လှိုင်းဂယက် (Wave) များ ထသင့်ပေ၏။ ရေပါအောင် ကျွဲကူးခြင်းနှင့် ကျွဲကူးရင်း ရေပါသည့် အမူ အရာတို့ များစေချင်လှပါ၏။

ညွန့်ဟန်(ကြူတော)